Zbirka eseja istaknutog francuskog antropologa Pjera Klastra bavi se odnosom nasilja, rata i političke organizacije u takozvanim „primitivnim“ društvima Južne Amerike. Polazeći od terenskih istraživanja među domorodačkim zajednicama, Klastr preispituje uvreženu predstavu da su ta društva „bez države“ zato što su nerazvijena. Naprotiv, on pokazuje da mnoge zajednice aktivno sprečavaju nastanak centralizovane vlasti i da rat i nasilje imaju ulogu u očuvanju njihove političke autonomije. Knjiga je značajan doprinos političkoj antropologiji i teoriji države, izazovna i provokativna za čitaoce koje zanimaju poreklo moći, društvena organizacija i drugačiji pogledi na civilizaciju.
Vrlo dobro
