talijanski književnik (Luino, 23. III. 1913 – Varese, 31. XII. 1986). Pred fašističkim progonom sklonio se u Švicarsku (živio u izbjegličkim kampovima). Vrativši se u Italiju 1946., djelovao kao profesionalni književnik i novinar (stalni suradnik lista Il Corriere della sera). Ironičnom britkošću i groteskom ističu se romani Tanjur plače (Il piatto piange, 1962) i Raspodjela (La spartizione, 1964). Iz opsežnog opusa izdvajaju mu se i romani Blesan (Il balordo, 1967), Sudac u Cuviju (Il pretore di Cuvio, 1973) i Trn u srcu (Una spina nel cuore, 1979), te biografske studije Pravi Casanova (Il vero Casanova, 1977) i Život Gabrielea D’Annunzija (Vita di Gabriele D’Annunzio, 1978). Uredio kritičko izdanje Boccaccieva Dekamerona i djela Giacoma Casanove u sedam svezaka.
Vrlo dobro
