"Ivo Friščić je mističar razuma. Njegove su slike čista florescencija prizme izložene svjetlosti imaginacije. One pršte poput bengalske vatre u usporedbi s mondrijanskim ogledalima geometrijske apstrakcije koja prenosi samo odraz ugušene jezgre mašte. Perfekcionizam, koji daje suštinsko obilježje tehničkom aspektu ovog ciklusa, nije u službi otkrivanja jednoznačne istine predmeta. Friščić se, doduše, koristi u iluzioniranju reprezentativnih, superdizajniranih objekata, kao što su to stadioni, aerodromi i supermarketi, klišejima urbane scenografije i banalnim simbolima komunikacije jedne otuđene sredine, ali ih podvrgava subjektivnoj interpretaciji. Koristeći se sredstvima fotografske optike, njega sirovi opažajni realizam naprosto ne zanima, nego pridaje sve veću važnost slobodnoj imaginaciji."
Vrlo dobro
