Nezasitnost (Nienasycenie, 1930), najznačajniji je roman poljskog pisca Stanisława Ignacyja Witkiewicza, poznatijeg pod pseudonimom Witkacy. Iako ga poznajemo kao iznimnog dramskog autora – preteču egzistencijalizma, majstora dramske groteske i teatra apsurda – to je djelo u kojemu je pisac najpotpunije i najprovokativnije sintetizirao vlastite poglede na društvene procese i čovjeka u njima. Prema njima, svijet se nalazi u silaznoj fazi: tzv. individualna kultura ustupa pred masovnom civilizacijom, a čovjek, metafizički potentna jedinka, ne može se suprotstaviti pretvaranju u “društvenu životinju”. Witkacyjev subjekt može se stoga samo lomiti između prošlosti, koja je tek staretinarnicom prefabriciranih formi, i budućnosti, koja se naslućuje u sveprisutnoj (nemetafizičkoj) dosadi koja ispunjava svijet.
Vrlo dobro
