Putovanje u oba smera zbirka je eseja u kojoj Vladeta Jerotić književna djela promatra iz psihološke, psihoanalitičke, filozofske i religijske perspektive. Piše o Epu o Gilgamešu, Shakespeareovu Rikardu III., Novalisu, Rilkeu, Kafki, Pirandellu, Čehovu, a posebno opširno o Dostojevskom, čije stvaralaštvo razmatra u odnosu na psihologiju ličnosti, bolest, vjeru, krivnju i ljudsku potrebu za smislom. Knjiga je dobar primjer Jerotićeva karakterističnog povezivanja književnosti s pitanjima čovjekove unutarnje prirode i duhovnog razvoja.
O autoru: Vladeta Jerotić (1924.–2018.) bio je srpski liječnik, neuropsihijatar, psihoterapeut, književnik i akademik. Psihoterapiju je dodatno usavršavao u Švicarskoj, Njemačkoj i Francuskoj, a u svojim je brojnim knjigama i predavanjima povezivao psihologiju i psihijatriju s književnošću, filozofijom i kršćanskom mišlju. Posebno ga je zanimalo pitanje čovjekova sazrijevanja, identiteta i odnosa između psihičkog i duhovnog života.
Vrlo dobro
