Knjiga osam književno-povijesnih i teorijskih rasprava pisanih u eshatološkoj perpektivi o djelu i poetici Ive Andrića, o odnosu književnosti i eshatologije, o simbolističkoj prozi i ekologiji. Ovi tekstovi, napisani i objavljeni u posljednjih dvadesetak godina autorova djelovanja, nastali su u sklopu njegovih nastojanja oko zasnivanja eshatološke književno-umjetničke kritike koja književno i umjetničko djelo promatra kao svojevrsni predmet spasenja, kao eshatologiju. Stoga eshatološka kritika povezuje književnost s religioznim idejama, simbologijom, filozofijama apsoluta, ekologizmom, teorijom apokalipse i svim onim društveno-humanističkim učenjima koja spas čovjeka i njegova svijeta nalaze u nekom idealnom biću.
Dobro
