Kod Millera ništa nije crno-bijelo, žanrove mješa kao vrhunski koktel majstor i po prvi put u strip unosi elemente preispitivanja tamne strane ljudske osobnosti koja samu sebe vuče u totalnu propast.
Nasuprot šarenilu i plitkosti maskiranih superheroja centralne Marvel/DC struje američkog stripa, čiji su temelji s jedne strane bili zadani Supermanom Siegela i Shustera te Batmanom Boba Kanea, a s druge čitavom plejadom superheroja iz pera Stana Leeja, Frank Miller pristaje uz noir žanr i superherojski strip na način kako ga vidi Alan Moore.
Sin City je homage film noiru, žanru koji ne umire, na isti način kako ne umiru muški baloneri, marlboro cigarete, kiša i fatalne žene. No, na isti način kako je dekonstruirao sto godina dugu povijest cjelokupnog američkog stripa, Miller i u Sin Cityju Miller nastupa mesijanski te potpuno redefinira i noir kao žanr.
Vrlo dobro
