Beskompromisno demonstrirajući etiku književne odanosti, ali istovremeno i etiku odanosti književnosti, pripovedanju sveta, Pištalo razgovara sa Andrićem na način blizak onome na koji je mladi Andrić vodio 'Razgovor sa Gojom'.
Ovaj epistolarni roman toka književne svesti, pisan je kroz tuđu svest. Usred mreže britkih asocijacija, zamaskiran je u manifestni govor eseja koji u sebi sadrži skrivenu i zbirku priča i zbirku pesama i putopis. On čitaoca izveštava o Andrićevim prozorima u svet i svest iz panoptikuma, cirkusa i knjiga: o književnim prozorima u strast i u tajnu žene: o onome što zaista jesu mitski heroji njegovog doba: o Gavrilu Principu i 'Mladoj Bosni' kao društvenoistorijskom kontekstu nepravde poslednjeg kmetstva u tadašnjoj Evropi: ali i o istini današnjeg sveta i njegovog neokolonijalnog ustrojstva u kome 'usrećitelji traže od usrećenih da se odreknu sopstvenih očiju'.
Kao prevodilac, dobio je nagradu "Miloš Đurić" za prevod poezije Čarlsa Simića.
Živi u Americi gde predaje svetsku i američku istoriju na Univerzitetu u Vusteru, Masačusets.
Novo
