Kroz lik čovjeka koji piše reklame i krilatice za nove proizvode, potičući u ljudima stalno nove i nezasitne potrebe za kupovanjem i trošenjem, autor prodire u samu srž reklamne industrije, dajući bespoštednu kritiku modernog potrošačkog društva kojim vlada sveproždirući moloh novca. Na tragu suvremenih pisaca poput Brucknera i Houellebecqa, on analizira i secira psihologiju i mentalitet modernog čovjeka koji uzaludno teži za srećom i zamišljenim idealnim svijetom, uzaludno ga tražeći u materijalnim stvarima te gubeći pritom svoju autentičnu ljudskost. Naslov romana je i cijena koštanja knjige- dakle "dati takav naslov knjizi znači iskreno reći da je priroda ovog našeg svijeta- novac - kao neprikosnovena i posljednja realnost. Svi koji participiraju u tom okruženju su licemjeri: “kreativci” se međusobno preziru, svjesni su da proizvode govno, ali bi željeli biti kreatori... zapravo snimati filmove, pisati romane, slikati, etc. Ali budući su “kreativci” oni preziru pak i svoje kolege komercijaliste, koji pak preziru klijente, a klijenti pak reklamne agencije. No to je sve dio općeg licemjerja u društvu: direktori velikih koorporacija preziru zaposlenike i obrnuto, preziru potrošače, konzumente njihovih loših proizvoda, ali sve njih zajedno preziru dioničari (vlasnici) za koje rade."
Kao novo
