Glumicama i glumcima posvećen je najveći deo kinematografske literature, ne baš raznolike: Intervjui, albumi, biografije ili memoari. Glumac voli da se prikazuje i da priča o sebi: on čak i iza kulisa učestvuje u spektaklu i predstavi, glamuru i anegdoti. Ništa čudno što u takvom kontekstu istraživanjima o glumačkoj profesiji još nedostaje jasno sagledavanje.
Evidentno je da su sineaste i kritičari, mnogo više od teoretičara, posmatrali, procenjivali i najčešće odbacivali glumca. Cilj ovog dela manje je usmeren na proučavanje doprinosa glumačke profesije filmskoj umetnosti, a više na stvaranje legitimnog terena za razmišljanje o njoj.
Pristup filmskom glumcu i glumicama u ovoj knjizi odraz je francuske škole mišljenja: mnogi stavovi o glumcu su provokativni i navode na smelo razmišljanje o tematici, te bi trebalo da budu shvaćeni kao podsticaj i poziv na debatu.
Vrlo dobro
