Slavko Matković je bio avangardni umetnik, a bavio se konceptualnom umetnošću, vizuelno-poetskim istraživanjima, eksperimentalnim filmom, intervencijama u prostoru, performansom, telesnim akcijama, siromašnom umetnošću, selotejp tekstovima, instalacijama, (konceptualnim) slikarstvom, mentalnim skulpturama, autorskim stripom, književnošću, poezijom i mejl artom.[1] Po smatranju istoričara umetnosti Nebojše Milenkovića, bio je jedan od najznačajnijih inovatora i eksperimentatora u srpskoj i jugoslovenskoj umetnosti 20. veka.[1]
Rodio se i život proveo u Subotici, gde je završio osnovnu, srednju i višu školu....
U svom likovnom stvalaštvu, ostavio je trag i kao utemeljitelj avangardne umetničke skupine Bosch+Bosch 27. avgusta 1969. godine (članovi su bili, uz Matkovića, i Balint Sombati, Laslo Salma i Laslo Kerkeš)[4].
1972. godine je pokrenuo časopis Kontaktor 972, čiji je bio i urednik. ...
Cvetovi saznanja, pesme, 1973.
Mi smo mali šašavi potrošači, pesme, 1976.
Antigraf, pesme, 1983.
Fotobiografija, pesme, 1985.
Ušao je i u međunarodnu antologiju poezije `West-East`, antologiju Milana Živanovića `Sto godina sto pesnika - Vojvodina 20. vek`. Neka dela su mu prevedena i na mađarski jezik, a preveo ih je bački hrvatski književnik Matija Molcer.
Kao novo
