Nova knjiga studija vrsna njemačkoga slavista, komparatista i kroatista Reinharda Lauera (1935) nastavlja se na izbor njegovih studija objavljenih u davno rasprodanoj Matičinoj knjizi Studije i rasprave (Zagreb, 2002).
Zahvaljujući iznimnoj autorovoj erudiciji i akribiji te poticajnu promišljanju i poznavanju hrvatske povijesti, kulture i književnosti, dobili smo u spoju starije komapratističke i novije književnoteorijske metodologije knjigu kompetentna i afirmativana pogleda »izvana« o djelima starije i novije hrvatske književnosti. U rasponu od Marulića do Fabrija, djela hrvatskih pisaca Lauer dosljedno promatra u kontekstu kulturološki i problemski postavljenih temeljnih pitanja o hrvatskoj književnosti i njezinoj ulozi u odnosu između »velikih« i »malih« eurospkih književnosti, odnosno o odnosu centra i periferije u multilaterarnim prilikama.
Kao novo
